Timeless Land / Άχρονη Χώρα (2004)

I first visited Santorini in 1989. Very young and impressed as i was, i didn’t go further from the touristic cliches. Furthermore, our modern culture signifies this place not only  as a natural and historical landmark, but also as a powerful tourist symbol.Since then I have been there two more times, at a different age and period of my life. However, it was only in the summer of 2004 that I had the opportunity to get to know this so special island for a longer time and to explore the relationship of its inhabitants, ephemeral visitors or permanent residents, with the natural and urban environment. They really hadn’t changed much, In addition to the size of modern alienation on the aesthetics of the landscape. And that’s what I wanted to explore through the lens of a small camera.

The title refers to the book of the writer Roussos Vranas.

go to images

Πρωτοεπισκέφτηκα την Σαντορίνη το 1989. Πολύ νέος και εντυπωσιασμένος από το νησί, η σχέση μου μ’ αυτό δεν ξέφυγε από τα τουριστικά στερεότυπα. Ο τόπος αυτός, άλλωστε, αποτελεί όχι μόνον ένα μοναδικής σημασίας φυσικό και ιστορικό ορόσημο αλλά κι ένα ισχυρό τουριστικό σύμβολο.Έκτοτε βρέθηκα εκεί άλλες δύο φορές, σε διαφορετική ηλικία και φάση της ζωής μου. Ωστόσο ήταν μόλις το καλοκαίρι του 2004 που είχα την ευκαιρία να γνωρίσω για μεγαλύτερο διάστημα αυτό το τόσο ιδιαίτερο νησί και να εξερευνήσω τη σχέση των εφήμερων επισκεπτών ή των μόνιμων κατοίκων – χρηστών του με το φυσικό και αστικό περιβάλλον.Πραγματικά δεν είχαν αλλάξει πολλά. Εκτός από το μέγεθος της σύγχρονης αλλοτρίωσης πάνω στην αισθητική του τοπίου. Και ήταν αυτό που θέλησα να διερευνήσω μέσα από το φακό μιας μικρής φωτογραφικής μηχανής.

Ο τίτλος είναι δανεισμένος από το ομώνυμο βιβλίο του Ρούσσου Βρανά.